X
تبلیغات
کبوتر ایرانی‌ در کانادا
جهت ایجاد رابطه با تمامی‌ دوستداران کبوتر
 

با سلام مجدد به خدمت اساتید و دوستان عزیز. ضمن عرض تبریک به مناسبت عید سعید باستانی، آرزوی سالی‌ پربار را برای همگان دارم. امروز سعی‌ من بر این خواهد بود که دوستانی را که با نژاد‌های مختلف کبوتر آشنائی ندارند  را با یکی‌ دیگر از نژاد‌های خوب کبوتر اشنا کنم. همان طور که مستحضر هستید کبوتران از نظر پرش به ۴ گروه اصلی‌ تفکیک میشوند. این گروه‌ها هر کدام خواص و علاقمندان خود را دارند.  

گروه ۱- کبوتران پرش مسافت (Racing PigeonsیاHomers )هستند.

گروه ۲- کبوترانRoller یا کبوترا نی‌ که سقوط اکربتیک میکنند هستند. زمان پرش آنها کوتاه است.

گروه ۳- کبوتران پر بازی Tumblersهستند که فقط تا حدودی بالا رفته و بازی‌های محکم میزنند. زمان پرش بسیار کوتاه است.

گروه ۴- کبوتران پرش ارتفاع زیاد و ساعت بلند هستند (High Flyers) مانند کبوتر تهرانی‌ یاtipplers  . نژادی که قصد بررسی آن را دارم به این گروه متعلق است.

Ukrainian Skycutter یا برنده آسمان اوکراینی‌  یا Polish Orlik ارلیک لهستانی از اسامی این نژاد می‌باشد. بطور دقیق معلوم نیست که این نژاد از ترکیب چه نژاد هایی بوجود آمد ه و دیگر اینکه مکان تولد این کبوتر اوکراین یا لهستان می‌باشد. اما گفته میشود که برای اولین بار این نژاد در شهری بنام نیکلایفNikolayev در اوکراین  حدود ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پیش بوجود آمد. 

نام برنده آسمان بطور ۱۰۰% ترجمه این اسم نیست. به این دلیل که در زبان اوکراینی‌ به آن برنده ابر‌ها "Tuchereti"گفته میشود اما متاسفانه وقتی‌ که این اسم به انگلیسی‌ ترجمه شد با اندکی‌ بی‌ دقتی‌ به برنده آسمان ثبت گردید.

حال لهستانی‌ها به آن ارلیک لهستانی یا پروانه لهستانی می‌گویند و اصرار بر این دارند که این نژاد بطور کلّ از لهستان در آمده است که مدارک محکمی دال بر این ادعا ی آنها وجود ندارد. به هر حال ما در اینجا با آنچه بطور قانونی‌ ثبت شده است ( چه درست چه نادرست) پیش می‌رویم و از این نژاد با نام برنده آسمان یاد می‌کنیم. هر چند که افرادی معتقد بر این هستند که این ۲ نژاد بطور کامل با هم فرق دارند و هر کدام دارای ویژگی‌‌های خاص خود هستند، که آن خود بحثی‌ کاملا مفصل و جدا گانه می‌باشد، اما ما در اینجا به خواص این پرنده و آنچه از نظر پرش انجام میدهد نگاه خواهیم کرد.

مشخصات فیزیکی‌ این نژاد: برنده آسمان دارای کله نسبتا گرد، نوکی متوسط،  سینه‌ای فراخ، گردنی نسبتا کوتاه، بدنی کشیده، پا هایی نسبتا متوسط و بال هایی بلند میباشد  و تعداد دمب باید از ۱۲ بیشتر باشد. در یک نگاه شبیه تیزه بلند‌های خودمان است. اما بسیار قوی بنظر می‌رسد. در ابتدا این کبوتران دارای رنگ‌های ساده و اولیه مثل زاغ، قرمز، سبز، زرد بوده اند که اکثرا دمب‌های سفید داشته اند. اما اکنون این کبوتر را در انواع و اقسام رنگ‌ها می‌توان پیدا کرد منجمله سفید مهر، سوسکی، قاره،  پشتدار مهر،  کله دمب رنگی‌،  کاکلی، حتی پرپا. رنگ چشم در این نژاد متنوع می‌باشد.

روش پریدن: مدل پریدن برنده آسمان یکی‌ از شگفتی‌های کبوتر است.  این نژاد قادر است برای ساعت طولانی‌ بطور یک نواخت بپرد  بدون این که روش پریدنش را عوض بکند. این کبوتر بر خلاف آنچه ما از کبوتران پرشی انتظار داریم هرگز بدور گنجه یا پشت بام بطور دایره نمیپرد حتی یک دور هم نمیزند. از زمانی‌ که از روی پشت بام بلند میشود بطور اریب با زاویه تقریبا ۴۵ درجه نسبت به زمین به عقب و به بالا میرود.اینطور به نظر می‌رسد که دائماً در حال پنجه گرفتن است اما به جای اینکه به پائین بیاید به بالا میرود. تا حدی بالا میرود که از دید چشمان شما خارج میگردد. و وقتی‌ به اوج رسید آنجا میماند و تا ۸-۹ ساعت میپرد و دوباره به همین روش به روی بام  برمیگردد. بندرت دیده شده که این پرنده دور میزند و گاه از گاهی بازی هم میزند که هر ۲ آنها از نظر دوستداران این نژاد خطاست. بقول کبوتر بازان این کبوتر ردّ کردنیست حتی اگر از بقیه کبوتران هم بیشتر بپرد. کبوتران این نژاد بصورت تیپی با فاصله زیاد و یا تکی‌ میپرند.

 برنده های آسمان از نظر پرش به ۲ گروه تقسیم میشوند. ۱- سرپستیSerpasti : این پرندگن همانند بسیاری از کبوتران دارای حرکت بال از جلو به عقب هستند که به آن روش سنتی‌ پرش می‌گویند. ۲- ترزویTorzovi : این سبک مدرن پرش کاملا برعکس  روش اول است یعنی‌ کبوتر بال‌های خود را از عقب به جلو حرکت میدهد. به همین دلیل است که میتواند ظرف کمتر از ۵ دقیقه به دل مایه برود در حالیکه گروه اول حداقل به ۲۰ دقیقه احتیاج دارد تا به همان نقطه برسد.

متاسفانه این کبوتران یکی‌ از سخت‌ترین کبوتران برای تمرین دادن هستند. دلیل آن هم سر سخت بودن آنهاست. اما وقتی که شما صبور باشید و آنهارا بدرستی تمرین داده و مواظب رژیم غذاائی آنها باشید میتوانید برای ساعت طولانی‌ از پرش آنها لذت ببرید و هرگز دلواپس این نباشید که هر آن پائین خواند آمد.

در زیر چند عکس از این کبوتران به همراه چند لینک به سایت یوتیوب وجود دارد که در صورت تمایل میتوانید به تماشا پرواز زیبای این پرنده بپردازید.

مطلب بالا ترجمه و برداشتی از مقاله آقایK  .D .Spurling  می‌باشد. در صورت نیاز میتوانید به آدرس زیر رفته و متن کامل این مقاله را بخوانید.

 کوچک شما حمید

 

http://www.feathersite.com/Poultry/Pigeons/Orlik/BRKOrlik.html

 

 لینک  به یوتیوب جهت دیدن فیلم ها

http://www.youtube.com/watch?v=5IwGxbgd2yw&feature=fvw

 

http://www.youtube.com/watch?v=DXOf_M-64P8&feature=related

 

 

 

 

 

 

Skycutter

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم اسفند 1388ساعت 16:30  توسط حمید  | 

با سلام دوباره. چند تا عکس قدیمی‌ از کبوتر‌ها و لینک به ویدئو‌های بنده در یوتیوب  را در زیر گذشته‌ام که امیدوارم مورد علاقه تان قرار بگیرد. 

کوچک شما حمید

http://www.youtube.com/watch?v=UY7GYhwoIyI

http://www.youtube.com/watch?v=Qi6SsYo5-70&feature=related

سوسکی کاکلی که در زیر می‌بینید ۱۰:۲۰ پریده . متاسفانه قرقی زدش

آقا نیما در یکی‌ از گنجه‌های عباس خان

یکی‌  دیگر از گنجه‌های عباس خان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم اسفند 1388ساعت 16:52  توسط حمید  | 

 

با سلام مجدد به خدمت اساتید و دوستان عزیز.

مدتی‌ بود که سعی‌ بر این داشتم که یکی‌ از مسائل مهم در مورد نگهداری از کبوتر را به نگارش در بیاورم. امیدوارم که دال بر به احترامی به اساتید نباشد و  مورد قبول بزرگان و دوستان عزیز قرار بگیرد.  مسئله مورد نظر چیزی نیست به جز نگهداری کبوتر در زمستان.  در ضمن پیشاپیش پوزش میطلبم از اینکه غلط‌های املایی و انشائی در این متن وجود دارد.

از زمانی‌ که یادم میاید زمستان یکی‌ از پر درد سر‌ترین فصل‌های سال برای نگهداری از کبوتر است. همه ما ناراحت وجود سرمای زیاد و احیانا مرگ پرندگانمان بودیم. هر وقت که زمستان به گنجه یکی‌ از دوستان سر میزدیم متوجه پوشش کلفت پلاستیکی‌ و بعضی‌ وقت‌ها همراه با گونی‌های ضخیم مشدیم. حتی بعضی‌‌ها منجمله خود من در روز‌های سرد آنچنانی‌ از بخاری برقی هم استفاده میکردیم و متعاقباً هم تلفات زیادی هم هر سال زمستان میدادیم که بالطبع آنرا علت سرمای زیاد میدانستیم.

همان طور که اکثر دوستان اطلاع دارند کبوتر پرنده‌ ای‌ است که در تمام نقاط جهان نگهداری میشود. این ورزش و سرگرمی از رتبه سوم در جهان بعد از جمع آوری تمبر و سکه‌های قدیمی‌ بر خوردار می‌باشد. از نقاط بسیار سرد روسیه تا نقاط بسیار گرم آفریقا مردمانی به این تفریح سالم اشتغال دارند. پس همان طور که مشاهده فرمودید کبوتر یکی‌ از پرند گانیست که قدرت تطابق با محیط زیست جدید را دارد و قادر به تحمل سخت‌ترین شرایط  می‌باشد و این دقیقا یکی‌ از دلا یل مهم محبوبیت این پرنده می‌باشد.

وقتی‌ من به کانادا مهاجرت کردم و بعد از مدتی‌ با دوستان کانادایی که کبوتر باز بودند اشنا شدم چیز‌های بسیاری یاد گرفتم که یک کبوتر باز فقط با داشتن یک دید علمی‌  قادر به درک و اجرای آنها  خواهد بود. وقتی‌ برای اولین بار به منزل یکی‌ از دوستان در اواسط زمستان رفتم، از دیدن کبوتر‌های ایشان در گنجه‌های بزرگ بدون هیچ گونه پوشش جدی در سرمای ۳۵-۴۰ درجه زیر صفر داشتم از تعجب شاخ در میاوردم.  از ایشون پرسیدم که آیا در این سرما کبوتر‌ها اذیت نمیشوند؟ گفت: کبوتر قادرست که سرما را تا ۸۰ درجه زیر صفر بدون هیچ مشکلی‌ تحمل کند. نمونه بارز آن هم کبوتران خیابانی هستند که از رژیم غذایی درستی‌ هم برخوردار نیستند.

از آن زمان به بعد من هم همین کار را در زمستان انجام مید هم.

این مسئله نگهداری کبوتر را در زمستان برای من بسیار راحت کرد بطوری که اکنون نه فقط من عذاب نمی‌کشم بلکه بیشتر هم  لذت میبرم و دیگر نباید دل واپس مشکلات زمستان باشم.

مواردی را که باید در زمستان رعایت کرد و دلایل آن به شرح زیر می‌باشد:

۱- سعی‌ کنید حتالامکان گنجه شما رو به آفتاب باشد و یا خانه تور شما افتبگیر باشد بطوری که شما بتوانید حداقل هفته ای‌ ۲ بار کبوتر‌های خود را آفتاب بدهید. دلیل آن هم بر همگان روشن است.

۲- تنها چیزی که در زمستان برای پرنده‌ شما خطر ناک است باد یا سوز مستقیم سرما است.اگر کبوتر شما در معرض باد مستقیم قرار بگیرد دمای بدنش بطور سریع نزول خواهد کرد و کبوتر مریض خواهد شد. اگر گنجه شما در جأیست که باد گیر نیست، کبوتر‌های شما از این خطر در امان خواهند ماند.

۳-اگر در نقاط سردسیر زندگی‌ می‌کنید، میتوانید منافذ ورودی را با گونی یا پلاستیک (ترجیحا گونی) بپوشانید. منظورم از منافذ ورودی درب‌ها و پنجرهٔ‌ها است.  سعی‌ کنید که بالا و پائین درب را به اندازه ۱۵ سانتیمتر  باز بگذارید. و همیشه این را در نظر داشته باشید که گنجه شما به چند دلیل احتیاج به چند مکان مناسب برای رفت و آمد هوا دارد. این دلایل به ترتیب زیر هستند:

الف- کبوتران شما به خاطر گروهی زندگی‌ کردن همواره احتیاج به هوای تازه دارند. این هوای تازه حامل اکسیژن تازه می‌باشد.

ب- اکثریت ویروس‌ها و باکتریها (۹۹%) در سرمای ۶- درجه از بین خواهند رفت. پس به این ترتیب  با اجازه ورود هوای تازه زمستان، شما گنجه خود را بطور طبیعی ضد عفونی‌ می‌کنید.

پ- همانطور که می‌دانید پر های کبوتر دارای گرد یا خاک سفیدی می‌باشد. این گرد سفید لازمه پر کبوتر هست و به آن کمک می‌کند که به راحتی‌ بپرد. اما در عین حال که این گرد یکی‌ از ملزومات پر پرنده می‌باشد میتواند برای آن هم خطرناک و هم کشنده باشد. به این ترتیب که اگر در گنجه شما هوا جریان ناداشته باشد و به علت زمستان تمام منافذ گنجه مسدود باشد و حیوانات شما بطور شبانه روزی در گنجه باشند. این گرد وارد مجاری تنفسی و نهایتاً دستگاه تنفسی خواهد شد.  دقیقا مثل کسی‌ که در کارخانه گچ سازی بدون ماسک کار می‌کند.این شخص همیشه در معرض بیمار‌یهای تنفسی می‌باشد. آسم شدید یکی‌ از مریضی هایی است که این گرد بوجود میاورد. عفونت شش‌ها مریضی دیگریست. شما میتوانید با چسباندن گوش خود به سینه کبوتر  صدای خس خس آن را بشنوید

جیم- گردش هوا در داخل گنجه کمک بسیار زیادی به خشک کردن مدفوع کبوتران می‌کند  بطوری که  در سرمای شدید زمستان شما متوجه خواهید شد که کفّ گنجه شما به همان خشکی که در تابستان است می‌باشد.  این بدلیل یخ زدن مدفوع سریعاً بعد از انداختن آن می‌باشد.  راحت تمیز کردن کفّ گنجه با کاردک یکی‌ دیگر از مزایای آن می‌باشد. 

من حتی بعضی‌ از این موارد را در مورد قناریهایم هم رعایت می‌کنم . از آنجایی که قناری حیوانی صدمه پذیر تر نسبت به کبوتر هست، من تا زمانی‌ که آب داخل جا ابی‌ها یخ نزند از هیچ گونه بخاری استفاده نمیکنم. 

پس فراموش نکنیم که:

- بخاری برای کبوتر و جیب مان بسیار بد است، حتی اگر در زمستان جوجه کشی‌ می‌کنیم ( جوجه کشی‌ در زمستان توصیه نمی‌شود. زمستان فصلی است که کبوتر باید استراحت کند).

- حتما محل هایی برای ورود هوا به داخل گنجه وجود داشته باشد.

 

                                                                                                   با تشکر کوچک شما حمید

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم اسفند 1388ساعت 15:25  توسط حمید  | 

 نر دم سبز که چندی پیش از دستمون رفت. این نر کلی‌ جوجه‌های پرشی بهمون داد.

 نر لک دوش. از کبوتر‌های یوسف خان هستند.

جوجه‌های پشت هما دودی که الان خودشون پدر مادر هستند

 نر طوقی از کبوتر‌های عباس آقا. فکر می‌کنم از طوقی‌های کرمانشاه باشه.

ماده پشت زرد زمان جوجه دان دادن. کبوتر بسیار عالی‌.

یکی‌ از گنجه‌های عباس آقا

گرکی,  سگ دبرمن بنده. یکی‌ از باهوش‌ترین سگ‌هایی‌ که تا بحال دیده ام. در زمان این عکس کمتر از یک سالش بود. یکی‌ از تفریحاتش پروندن کبوترهاست

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم اسفند 1388ساعت 13:17  توسط حمید  | 

ماده پشت زرد، سفید مهر و ۲ جفت سرور

 

کله دار چشم زرد کاشانی

 

چند

چند تا از قلمکار‌ها. قلمکار همای اولی‌ از آقا هومن یکی از دوستان می‌باشد

 

 

کله کله دم سبز کاکلی ماده. از عباس آقا

                   

 

      کله سرخ کاشانی نر و ماده.                                               

در آینده عکس‌های بیشتری خواهم گذشت. موفق باشید

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم اسفند 1388ساعت 17:29  توسط حمید  | 

 با سلام به تمامی‌ دوستان، اساتید و دوستداران این ورزش و سرگرمی.  امیدوارم که بتونیم از تبادل نظرات همدیگه لذت ببریم و این ورزش با نشاط را هر چه با نشاط تر برگزار کنیم.  به امید روزی که مردم ایرانزمین (کشوری که یکی‌ از پایه گذران این ورزش  سنتی‌ و بسا کهن می‌باشد) به این ورزش بهای واقعی بدهند.

اسم من حمید می‌باشد و از کانادا به حضورتون می‌رسم و ۳۷ سال سن دارم.

 از زمانی‌ که یادم میاد ما همیشه در منزل کبوتر، قناری یا حیوانات دیگر نگهداری میکردیم. پدرم به حیوانات علاقه داشت اما حیوان باز نبود، یعنی‌ فقط از حیوانات نگهداری میکرد و مثلا فرق بین کبوتر خوب یا بد را نمیدونست. مادرم وجود حیوانات در خانه را خوش یومن میدانست، مخصوصاً کبوتر را. همیشه میگفت که کبوتر خوش خبره و برکت خونه را بالا میبره.

خودم هم همیشه به حیوانات مخصوصاً کبوتر، قناری و سگ علاقه خاصی‌ داشتم.  وقتی‌ چند سالم بیش نبود هر وقت که میخواستیم به منزل و  باغ دایی‌ام در حوالی کرج بریم  در پوست خودم نمیگنجیدم.  دلیل آن هم چیزی نبود جز کثرت حیوانات در باغ ایشون. حسن خان دایی بنده یکی‌ از عشق بازان قدیمی‌ و صاحب عزّت و احترام در بین عشق بازان دیگر بود. در اون زمان ایشون در با غشون گنجه‌های پر از کبوتر داشت. از هر گوشه ایران کبوتر داشت، هر کبوتری که پرشی بود و خال خوب هم داشت صرف نظر از اینکه از کجا ایران اومده همیشه قابل ستایش ایشون بود. میگفت: من کبوتر از شیراز یا آبادان براتون میپرونم که از کبوتر‌های تهرانی‌ یا کاشانی هم بیشتر بپره. میگفت: پشتدار پرپا کاکلی‌های همدان براحتی ۶ الی‌ ۷ ساعت میپرند و حاضر بود این حرفش را هم ثابت کنه. بهمین دلیل بود که ایشون گنجه‌هایی‌ پر از کبوتران زیبا داشت و به همین دلیل بود که من هم مثل ایشون به این اعتقاد پیدا کردم که کبوتر، در ضمن پرش خوب باید از ترکیب و نقش  خوبی‌ هم برخوردار باشه. بطوری که وقتی‌ به یک کبوتر ساعت دار، روی زمین نگاه می‌کنیم باید بهمان مقدار که از پرش اون لذت بردیم از نقش اون هم لذت ببریم.

وقتی‌ اومدم به کانادا کسی‌ را نمیشناختم که کبوتر ایرانی‌ داشته باشه. هر کسی‌ هم که کانادایی بود فقط یا کبوترهای homer یا کبوترهای زمینی‌ با اشکال عجیب و غریب نگهداری میکرد. کبوتر‌های homer فقط مخصوص پرش مسافت هستن و کبوتر‌های نقش هم که نمیتونند بپرند. تا اینکه انجمنی پیدا کردم که اعضا این انجمن کبوتر انی‌  که بسبک کبوتر ایرانی‌ میپرند داشتند.  به آنها High Flyer می‌گویند که به اصطلاح خودمان دل مایه رو هستند.

 
 این کبوتر‌ها به چندین گروه تقسیم میشوند که دو گروه اصلی‌ آنRoller  وTippler   هستند. Tippler کبوتریست که قادر به پریدن برای ساعات طولانی‌ می‌باشد ( رکورد پرش ۲۲:۰۵). ‌Tipplerها بطور متوسط ۱۶-۱۸ ساعت  میپرند.  گروه بعدیRoller‌ها میباشند که قدرت پرش آنها بسیار کم می‌باشد اما در عوض در آسمان نمایش خوبی به اجرا میگذرند. به اینصورت که وقتی‌ تیپ شما به میان تو رفت، یکی‌ یکی‌ کبوتران شما با انجام یک حرکت اکربا تیک اقدام به پشتک زدن و سقوط آزاد کردن میکنند، این طور بنظر می‌رسد که کسی‌ آنها را با تیر در هوا زده و کبوتران تعادل خود را از دست داده اند. هر کبوتر بطور میانگین ۱۵ تا ۲۰ متر سقوط می‌کند و باز به آسمان اوج می‌گیرد. این نمایش ۲۰ دقیقه تا یک ساعت بطول میانجامد و کبوتران هر کسی‌ که بیشتر سقوط کند برنده مسابقه میشوند.

مسلما با توجه به خواسته‌های من از کبوتر،  گروه دوم (Rollerها) هیچ چنگی به دل من نمیزد، چون آنها قادر به پریدن بیشتر از ۱ ساعت نیستند.اما گروه اول که همانTippler ‌ها هستند بنظر خوب  می‌آمدند. ۱۶- تا ۱۸ ساعت برای کبوتر خیلی‌ عالیه. فقط چند مشکل وجود داشت. ۱-Tippler‌ها از نظر شکل و قیافه  و نقش با کبوتر ایرانی‌ بسیار فاصله دارند. آنها دارای بدنی کوچک، کله‌ای ریز و نوکی کوتاه با چشمانی نسبتا درشت و سفید هستند و ترکیب رنگی‌ آنها فقط به چند نوع محدود میشود. ۲- در موقع پرواز به طور تیپی‌ میپرند و اصلا بازی نمیزنند و بعد از مدتی‌ نگاه کردن به آنها خسته کننده میشود. به قول یکی‌ از دوستانمون: مثل اردک میپرند. ۳-اگه اونها را در تیپ‌های بیشتر از ۷ بپرونید هرگز ساعت‌های بلایی نخواهند آورد به همین دلیل در مسابقات ۳ تا ۷ عدد  میپرونند ۴- وقتی‌ که کبوتری را روی بوم شما ببیند، با کله به سمت بوم خواهد آمد حتا اگه در دل مایه هم باشد ظرف کمتر از ۱ دقیقه خواهد نشست. بنابر این اگه همسایه شما هم کبوتر داشته باشد، بطور مسلم شما هیچ وقت روز خوبی‌ برای کبوتر بازی نخواهید داشت. مگر اینکه از ایشون هم خواهش کنید که کبوترانش را در نیاورد . ۵- بدلیل اینکه در سابق  این کبوتران را بخاطر اصلاح نژاد بطور مداوم همخون (پدر با دختر یا مادر با پسر) جفت  کرده اند، طول عمر آنها کوتاه و در مقابل بیماریها بسیار ضعیف هستند و به نوعی خنگ هستند.

 سرتون را درد نیارم. بلا خره با هر سختی که بود چند تا از دوستان  را پیدا کردیم که با هر زحمتی بود موفق شده بودند کبوتر ایرانی‌ را به کانادا یا آمریکا بیاورند. و بحق که کبوتران شایسته و عالی‌ را به اینجا آورده بودند. از اون پس بود که من هم به این افتخار رسیدم که از این گنجینه با ستانی ایرانی‌ نگهداری کنم و به حق لذت ببرم.
                                                                                                                   
                                                                                                         کوچک شما حمید                        
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم اسفند 1388ساعت 17:16  توسط حمید  |